Historie
Kythira is volgens de mythe de geboorteplaats van de Godin van de Liefde: Aphrodite. Zij werd geboren uit het zaad van de god Uranus. Zijn zoon Cronus had zijn geslachtsorganen afgehakt en toen deze in de zee vielen verrees uit het schuim van de zee Aphrodite. Zephyrus, een van de vier winden, blies haar vervolgens in een schelp naar Cyprus.
De vondst van een urn in de grot van Agia Sofia, nabij Kalamos, bewijst dat Kythira al in de Neolitische tijd werd bewoond, zo'n 6000 jaar voor Christus.
Het is onbekend wanneer precies de phoeniciërs op het eiland kwamen. Zij ontdekten als eersten de dieprode kleurstof uit de porpura schelp, een zeer kostbaar en exporteerbaar produkt. De naam van deze kleur gaf het oude Kythera de naam Porfiris of Porfiroussa.
In 1537 heeft Barbarossa, een admiraal van het Ottomaanse Rijk, de oude Byzantijnse hoofdstad Paleochora vernietigd. Hij vermoordde bijna de gehele bevolking; de rest werd als slaaf verkocht. Enkele resten van deze stad herinneren aan deze verschrikkelijke tijd.
Tijdens de middeleeuwen werd het eiland ook wel Cerigo of Tserigo genoemd. Het eiland is in vele verschillende handen geweest; het langste is het in bezit geweest van de Venetianen. Deze hebben het eiland flink uitgebuit. De oorspronkelijke bewoners werden stevig onderdrukt. Pas rond 1805 kregen de bewoners meer vrijheid, toen de Fransen het eiland in bezit kregen. Op 28 mei 1864 werd Kythira verenigd met de rest van Griekenland.
Na de tweede wereldoorlog zijn vele inwoners van Kythira geëmigreerd naar Australië en VS/Canada. Momenteel wonen er nog zo'n 3000 bewoners op Kythira. Vele emigranten van toen zijn inmiddels teruggekeerd.